Ne zaman izlediğimi hatırlamıyorum ama Portekizli yerel bir fado sanatçısının yaşamını,sanatını ve günlük kaygılarını anlatan bir film izlemiştim. Bu film sayesin de hem fado hakkında bilgilenmiş hem de nasıl doğduğunu öğrendiğimde bizde ki hoyratlarla, mayalarla, baraklarla, ağıtlarla ve uzun havalarla yakın bulmuştum içeriğini. Çünkü fado Portekiz'li insanların uzunhavası , hoyratı,ağıtı; acılarını üzüntülerini dile getirdiği müzik türüydü.
Bu gün genç,duru sesli fado san'atçısını izlerken o filmi düşündüm hep. Acı,hasret ve çaresizlik anlatan şarkılar aklımda öylesine yer etmiş ki söylediği her şarkıda sözlerini anlamasam da bir burukluk, bir acı ve hasret buldum.Sanki çocuğunu kaybetmiş bir anneydi veya sevdiğini yitirmiş bir kadın...Ayrılık acısı çeken bir insan, gurbette yalnız sıla özlemiyle dolu biri gibi.... Melankoliyle dolu..
